غم معاش

 

در طلب معاش مناسب، آسایش را بر خود، حرام کرده و بسیار تلاش می‌کند. فکر و ذکر او وقف این مسیر شده و همّی و غمّی جز آن ندارد. اندوه می‌کشد و نالان می‌رود و فراوان می‌دود اما وضع‌اش، مطلوب‌ نمی‌شود. براستی چرا؟

علل، متعدد است و وجوه، متنوع اما یک مطلب، ثابت است و آن این‌که روزی‌رسان، خداوند حکیم است که بر خلق و رزق، نظامی حاکم کرده و اموری را به‌نحو غیبی، به اموری دیگر، مرتبط ساخته و در درک حقائق، انبیاء و اوصیاء علیهم‌السلام را راهنما قرار داده...

از حضرت نبی(ص) روایت شده: «إنّ من الذنوب ذنوباً لا یکفرها صلاة و لا صوم قیل: یا رسول الله فما یکفرها؟ قال: الهموم فی طلب المعیشة؛ گناهانی هستند که نماز و روزه، کفاره‌ی آن‌ها نمی‌شود. گفته شد: ای رسول‌خدا(ص) پس کفاره‌ی آنان چیست؟ فرمود: اندوه در مسیر معاش» (الدعوات، الراوندی ص56)